Ik loop door de Albert Heijn. Dromerig vul ik mijn mandje met boodschappen. Yoghurt, kaas, spaghetti. Mijn gedachten dwalen af naar het stuk dat ik zo meteen wil gaan schrijven voor mijn E-zine. Waar zal ik het deze keer over hebben?
Maar waar was ik… oh ja, spaghetti. Ik sta voor het schap. Ik wordt aangestaard door minstens 30 verschillende varianten. Volkoren, meergranen of met ei. Snelkokend of biologisch. Huismerk of A-merk. Ambachtelijke spaghetti gekleurd met inktvisinkt in een chique kartonnen verpakking of (uiteraard onderaan) de low-budget variant in simpel plastic.
De variatie in prijzen in al net zo groot. Van bijna 4 euro voor de meest exclusieve variant tot nog geen 60 cent voor een prijsknaller. Ik ben vast niet de eerste die zich afvraagt of de dure en de goedkope soort nu werkelijk zoveel van elkaar verschillen. Ik durf te beweren dat het product voor 95% hetzelfde is: gedroogde pastaslierten die je kookt in water en eet met een sausje. Toch kost de voordeligste soort een paar dubbeltjes en de duurste een paar euro. En beide worden gekocht.
Het verschil in verpakking is veel duidelijker zichtbaar. Goedkope soorten (zoals basic van Albert Heijn) hebben een eenvoudige verpakking met 2 of 3 kleuren en een simpele vormgeving. De duurdere soorten (zoals A.H. excellent) hebben een verpakking met een luxe uitstraling. Met chique kleuren en een sierlijk lettertype. Daarbij een foto van een gerecht erop die je doet watertanden.
Oftewel: het verschil zit ‘m niet zozeer in het product zelf, maar in de manier waarop het gepresenteerd wordt.
Eigenlijk is dat voor de meeste creatieve ondernemers niet anders. Want hoe verklaar je anders dat de ene fotograaf of grafisch vormgever een uurtarief van rond de 100 euro kan rekenen terwijl zijn collega na lang onderhandelen op 30 euro uitkomt?
Het verschil zit voor een groot deel in hoe je jezelf naar je klanten toe presenteert. Hoe beleven jouw klanten jouw product of dienst? Zet je jezelf neer als euroshopper of ben je een A-merk? Je reactie is welkom.
