Momenteel zit ik in een goede flow qua zwemtrainingen. Het lukt me nu al 7 weken achter elkaar om 4x per week te trainen. En dat terwijl ik weet dat een keertje 2 of 3 keer ook helemaal geen ramp is. Want sporten doe ik voor de lol en voor mijn gezondheid. Dus stressen als ik een weekje wat minder vaak ga of mezelf forceren te trainen terwijl mijn lichaam behoefte heeft aan rust, is contraproductief. Dat inzicht heeft me heel wat jaren gekost 😉
Toch kan ik frustratie voelen als ik zie dat anderen veel sneller zijn dan ik. Vooral als ik weet dat ze minder vaak trainen. En wanneer ik zie dat hun techniek lang niet zo goed is als de mijne. Waarom zwemmen ze me dan toch voorbij?
Rationeel weet ik het antwoord natuurlijk best. Ze zijn langer. Sterker. Man. Jonger. Of ze zwemmen een veel kortere afstand. En dus is het logisch dat ze mij voorbij zwemmen. Met techniek en hard trainen kun je dat wel een klein beetje compenseren. Maar die winst is heel beperkt.
En toch bekruipt me dan het gevoel dat het gewoon niet eerlijk is. Want ergens geloven we allemaal maar wat graag in de mythe dat hard werken en wilskracht voldoende is. Dat die zich uiteindelijk zullen uitbetalen. En weet je? Dat laatste is natuurlijk ook zo. Want als je hard werkt en doorzet bereik je sowieso meer dan als je er na anderhalf keer proberen de brui aan geeft.
Maar wat we ons ook moeten realiseren, is dat dit niet het hele verhaal is. Een deel van ons succes ligt buiten onze macht. Dat deel wordt bepaald door zaken waar we niks aan kunnen doen. Fysieke kenmerken. Aanleg. Opvoeding. Geluk. De juiste mensen kennen. De tijdsgeest. Om er maar een paar te noemen.
Ik geloof niet dat ik vandaag een geweldig advies of een tip voor je heb. Maar ik gun het je dat je jezelf niet wijs maakt dat het aan jou ligt. Want soms doe je alles goed, en zijn anderen nog steeds beter of succesvoller.
Ik weet niet of de vergelijking Sport/Kunst 1 op 1 gemaakt kan worden.
In ons werk gaat het er niet om, om per se beter te zijn dan onze collega’s. Juist de kunstwereld is zo divergent dat hij plaats biedt aan velen. Waar het om gaat is om net voldoende opdrachten te krijgen om van te kunnen leven. Rijk worden kan later nog. Of, om de vergelijking met zwemmen te maken, de winst zit sowieso in het zwemmen zelf, de gezondheid, niet per se in het winnen.
Beweeglijkheid is heel belangrijk. (Nog een overeenkomst met sport!) Zodat je op het juiste moment op de juiste plek de juiste mensen tegenkomt. En nee, dat moment kun je niet plannen. Blijven bewegen, bang zijn en toch doen. We zijn best heldhaftig, vind ik, wij werkers in de Kunsten.