Een maand geleden vond mijn event “Tussen Kunst en Cash” plaats. De dag werd afgesloten met een optreden van zangeres Andy. Zij zong onder meer een liedje met de titel “No guts, no glory”. (Klik hier voor een youtube-filmpje van dit nummer).
Hoe toepasselijk, dit nummer op een event voor ondernemers. Want als er 1 ding is dat je nodig hebt als ondernemer is het wel lef. Maar wat is dat nu eigenlijk precies, lef? Volgens mij heeft lef te maken met doen. Gewoon in actie komen. Ook als de uitkomst onzeker is.
Lef betekent je niet laten tegenhouden door de angst voor mislukking. Want als je je door die angst laat leiden, is de kans groot dat je helemaal niet in beweging komt.
Ik ben, in alle bescheidenheid, best goed in mislukken. Mijn ambtenaren carrière was geen succes. Ik heb talloze diëten gedaan maar pas nog steeds niet in maatje 36. Ook niet in 38 of 40 trouwens. Ik ben volgens mij de enige Nederlander die niet durft te fietsen (iets te intieme ontmoeting met het asfalt in mijn jeugd). Ik kan niet met mijn vingers knippen.
Ook in mijn bedrijf heb ik fout na fout gemaakt. Mijn eerste workshop had ik veel te krap gepland. Ik wilde de deelnemers zoveel mogelijk leren. Ik ben van nature optimistisch en dacht dus dat dat best ging lukken in 1 dag. Al tegen het eind van de ochtend liep ik hopeloos achter. Ik wilde niemand opjagen tijdens de lunch. Dus die duurde ook fors langer. Uiteindelijk heb ik het hele laatste deel van de workshop moeten schrappen. Terwijl dat juist heel waardevol zou zijn geweest voor de deelnemers.
Er staan af en toe behoorlijke spelfouten in mijn artikelen. Best gênant als duizenden mensen die kunnen zien. Sommigen mailen me dan ook nog eens. Aardig natuurlijk. En ik waardeer het ook wel, maar ik kan er dan niks meer aan veranderen.
De business club die ik opgestart heb liep niet. Er waren een aantal mensen enthousiast. Maar lang niet iedereen daarvan werd lid. En van de leden waren er maar enkele aanwezig op de bijeenkomsten. Een bruisend netwerk met betrokken leden die elkaar tips en inspiratie geven werd het totaal niet.
Toch ben ik blij dat ik al deze dingen wel gedaan heb. Niet eens omdat ik er zoveel van geleerd heb. Ook mooi meegenomen, hoor. Maar vooral omdat ik me niet hoef af te vragen hoe het zou zijn geweest. Dat geeft me ruimte en vrijheid om weer andere dingen te proberen. En weer nieuwe fouten te maken 😉
Eén van mijn favoriete quotes gaat daar zelfs over:
Ever tried. Ever failed. No matter.
Try again. Fail again. Fail better.
(Samuel Becket)
Juist de angst om te mislukken houdt je klein. Het verlamt je. Ze zeggen niet voor niets “Je kunt beter spijt hebben van iets dat je wel gedaan hebt, dan van iets dat je niet gedaan hebt”. Dat is waar ik met hart en ziel in geloof.
Dus dan maar glorieus mislukken. De dood of de gladiolen. Voluit op mijn bek gaan. Want als ik iets heb geleerd van al die mislukkingen, is het dit: hoe vaker je mislukt, hoe makkelijker je weer opkrabbelt.
Durf jij je grootste mislukking als ondernemer te delen? Dat zou ik heel dapper van je vinden. Je reactie is welkom hieronder op mijn website.
P.S. Mijn online programma’s zijn zeker GEEN mislukking. Ze werden al door ruim 200 mensen gevolgd. Momenteel zijn ze extra voordelig tijdens de summersale.
Dank voor het delen van jouw ervaring, Judith! En mooi om te lezen dat een tweede kans je wel succes opleverde. Data kiezen voor workshops blijft een lastige…ik heb er zelf natuurlijk ook mee te maken. Je kunt er niet altijd de vinger op leggen maar de ene of andere dag kan enorm verschil maken.
Prachtig artikel Maaike. Kan me qua mislukkingen bij je scharen, maar gelukkig ook bij de successen 🙂
Als zangdocent probeerde ik iets nieuws: zangworkshops geven aan kinderen in de meivakantie. Research gedaan onder ouders over tijdstippen, lesduur en zelfs repertoire. Vol goeie moed aan het flyeren gegaan op elke school in de omgeving. Ik had 1 aanmelding… Hevig teleurgesteld heb ik ’t plan in de kast gestopt, om het er vervolgens na een tijdje weer uit te halen, opnieuw te bekijken en in een andere vorm aan te bieden: SUCCES! Ik ben mezelf nog steeds dankbaar dat ik mezelf de kans heb gegeven om het nog eens te proberen.