September was een roerige maand voor mij. Eentje waarin ik een hele belangrijke les leerde. Een les die ik stiekem al wel kende. Maar ik handelde er niet naar. Ik schaam me er wel een beetje voor. Maar ik was een van die mensen die vanaf de zijlijn anderen vertelt hoe ze de bal in het doel moeten krijgen. Maar er zelf volkomen naast schiet.
Het begon met de 10-daagse die ik organiseerde. Met bijna 900 deelnemers. Ik kreeg enorm positieve reacties. De deelnemers vonden de opdrachten enorm waardevol. De onderlinge betrokkenheid was fantastisch. De Facebookgroep voelde als een warm bad. Een groot succes dus.
Behoorlijk wat deelnemers vroegen naar de mogelijkheden om door te gaan. Ze wilden meer opdrachten. Een permanente Facebookgroep. Blijvende contacten en interactie.
Op de laatste dag organiseerde ik een webinar als afsluiting. Ik vertelde hoe ik de 10-daagse had ervaren. Wat mij motiveerde om dit te organiseren. Ik kreeg opnieuw veel complimenten en positieve feedback. En ik deed ze een aanbod voor een vervolg. Een 1 op 1 training met mij van drie uur.
Er kwamen twee aanmeldingen.
En dat was toch wel veel minder dan ik vooraf had ingeschat. Ik snapte er niets van. Hoe kon dat nu toch? De deelnemers waren zo enthousiast over de 10-daagse. En ze hadden toch gevraagd om een vervolg? Waarom bleven die inschrijvingen dan uit?
Het weekend erna viel het kwartje. Ik had niet geluisterd. Ik gaf de deelnemers niet wat ze wilden. In plaats daarvan probeerde ik ze iets heel anders te verkopen. Ze voelden zich niet gehoord in hun behoeften. Geen wonder dat ze zich niet opgaven. Wie wil er nu een coach die je niet snapt.
Begrijp me goed: ik sta nog steeds volledig achter de training die ik aanvankelijk aanbood. Ik werk graag 1 op 1. Dan kun je namelijk supersnel de diepte in en echt grote stappen maken.
Maar het was simpelweg niet waar de deelnemers aan de 10-daagse om vroegen. Ze wilden geen 1-op-1 begeleiding. Ze wilden een groep. Ze wilden geen eenmalige training. Ze wilden juist langer begeleid worden. Ze wilden niet live, ze wilden online. Ik had dus niet goed geluisterd.
Toen ik dat eenmaal door had, gebeurde er iets geweldigs. Ik dacht: wat nu als ik een jaar lang ga werken op de manier van de 10-daagse? Maar dan elke week een opdracht in plaats van dagelijks. Ik had namelijk van verschillende deelnemers gehoord dat ze elke dag een opdracht wel intensief vonden. Maar verder dus hetzelfde, alleen langer.
Toen moest ik even in de volle versnelling. Want ik realiseerde me dat er heel veel mensen stonden te trappelen van ongeduld. In één dag had ik de opzet voor het jaarprogramma rond. Als je in een flow zit, kan het snel gaan. Ik schreef mailings en een webtekst. Mijn onovertroffen assistente Kim zorgde ervoor dat alles binnen een dag online stond. Ready to rrrrumble!
Het bleek een schot in de roos. De aanmeldingen stroomden binnen. En inmiddels zijn we gisteren gestart met een geweldige groep van bijna 80 deelnemers. Zo kan het gaan als je luistert naar wat je klanten willen. En ze dat dan vervolgens ook geeft. En liefst nog een beetje extra 😉
Ik ben benieuwd naar jouw ervaring. Heb jij wel eens totaal op het verkeerde spoor gezeten met je aanbod? En hoe ging je daarmee om? Je reactie is welkom hieronder op mijn website.
Mooi hoe je schrijft. Ik herken het wel. Uit enthousiasme hoe het gestroomlijnd loopt en zeker door vele complimenten kan je van koers raken. Ik bleek achteraf MD macula degeneratie te hebben en las mijn berichten en correspondentie verkeerd. Mijn interpretatie werd verlegd naar steeds sneller reageren vanwege de drukte en ik dacht goede uitleg te geven over Mijn werkwijze. Ik dacht dat het stress en vermoeidheid was dat ik soms een aandachtspunt overzag. Maar bleek dat ik niet goed lezen kon wat er stond en ook meer tijd nodig had om goed de woorden tot te nemen. Het ging over veel geld toebedelen aan anderen in het project en ik begreep niet waarom ze niet dankbaar waren voor wat ik voor hen gedaan had. Later begreep ik dat ikzelf de oorzaak was. De signalen dat zij zelf ambitie hadden en hebben het project zelf te leiden ..had ik totaal overzien..Zij hadden al genoegen genomen dat ik mijn netwerk en connectie had doorgespeeld en ik me bij de uitvoering gewoon terug had moeten trekken. Ben nu voorzichtiger met mijn enthousiasme en kijk eerder de kat uit de boom, wanneer ik een project in de begin fase zie en mijn ervaringen uitwissel. Eerder ondersteun ik en kijk goed of ikzelf meer in balans ben wat ik aan kan. En bewaak mijn tijd. Wens je veel succes met je individuele trainingen die je geeft. Dank voor je eerlijkheid. Met vriendelijke groet, Bianca Tangande.
Dank voor het delen van jouw ervaring, Bianca! Mooi om te lezen hoe jij je hierin ontwikkelt. Hartelijke groet, Maaike