Wat als ik door de mand val? Het fraudeurs-gevoel…

De afgelopen maand was ik lid van een projectcommissie die adviseert over de culturele invulling van een groot pand. Ik was hiervoor gevraagd vanwege mijn kennis op het gebied van marketing en mijn ervaring in de culturele sector.

Ik zit regelmatig in allerlei commissies die subsidie-aanvragen voor cultuurprojecten beoordelen, maar dit was wel even wat anders. De commissie bestond voornamelijk uit deskundigen op het gebied van vastgoed en gebouwenbeheer. Tijdens de vergaderingen vlogen de vaktermen dan ook over de tafel.

Het bracht me een moment van mijn stuk. Hoorde ik hier wel? Ik weet weinig van vastgoed en huurprijzen, en helemaal niets van bouwtechnische installaties. Ik voelde me een beetje een fraudeur… alsof mijn gebrek aan kennis hiervan elk moment aan het licht kon komen. En ze me vervolgens met zijn allen zouden vragen wat ik daar in vredesnaam deed.

Maar al snel merkte ik dat ik, juist doordat ik uit een heel andere hoek kom, een waardevolle bijdrage kon leveren. Want de andere commissieleden hadden weinig ervaring met de gang van zaken binnen commissies. En welke stappen je het beste kunt volgen om tot een afgewogen oordeel te komen. Daarnaast wisten ze weinig van de culturele sector.

Ik realiseer me dat dat ook precies is waarom ik hiervoor gevraagd ben. Nog een stedenbouwkundige had weinig toegevoegd. Maar iemand die snapt hoe een theatergroep of beeldend kunstenaar werkt, was broodnodig.

Jammer is dat toch. Dat we zo snel aan onze eigen capaciteiten twijfelen. Het gevoel hebben dat we niet genoeg weten of kunnen. En het daarom niet verdienen om ergens over mee te praten of een bijdrage aan te leveren. Dat we bang zijn dat we door de mand vallen. Ontmaskerd worden.

Ook bij mijn coachees zie ik hoe deze gedachten je kunnen afremmen. Mensen met enorm veel talent die zichzelf wijs maken dat ze eerst nog meer moeten leren over X of ervaring moeten opdoen met Y, voordat ze een volgende stap kunnen zetten.

We laten ons klein houden door de angst dat we niet perfect zijn. En stiekem is het natuurlijk ook wel lekker comfortabel om je weer op een volgende cursus te storten. Je hoeft niet de boer op, en blijft veilig dromen van wat je ooit allemaal kunt gaan bereiken.

Begrijp me goed: er is niets mis met jezelf blijven ontwikkelen. Integendeel. Maar als jij bij jezelf merkt dat je niet in beweging komt omdat je denkt dat je nog niet genoeg weet of kan, mag je jezelf afvragen of je niet gewoon een excuus zoekt om in je comfort-zone te blijven zitten.

Wanneer had jij voor het laatst een fraudeurs-gevoel?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Maaike van Steenis

Ontvang nu het gratis e-book

10 dingen die je vandaag nog kunt doen om je inkomsten te vergroten!

Als bonus ontvang je bovendien gratis waardevolle tips en inzichten die jou helpen een succesvol bedrijf te creëren. Je kunt je hiervoor altijd weer afmelden en je gegevens worden nooit aan derden verstrekt.